Καβάλα: Πιστός μέχρι το τέλος… Περιμένει ακόμα εκεί που πήρε το ασθενοφόρο τον άνθρωπό του

Ζώα
Typography

Μόνος εδώ και μέρες απέμεινε να περιμένει μπροστά στην είσοδο σπιτιού, σε γειτονιά της Καβάλας, ένας σκύλος που είδε το ασθενοφόρο να απομακρύνεται με την γυναίκα που τον φρόντιζε σαν παιδί της.

Γράφει η Αλεξάνδρα Ράπτη

Οι γείτονες σε συνοικία της Καβάλας, γίνονται καθημερινά μάρτυρες σε μία απίστευτη ιστορία πίστης και αφοσίωσης. Ο Ρεξ, ένας νεαρός σκύλος περιμένει μάταια να επιστρέψει από το νοσοκομείο η «μαμά» του, που είδε να απομακρύνουν άνδρες του ΕΚΑΒ πριν μία εβδομάδα.

 

 

Η κυρία Ε. φρόντιζε τον Ρεξ σαν παιδί της επί 1,5 χρόνο. Από την πρώτη στιγμή που τον πήρε, τον πρόσεχε σαν τα μάτια της, ήταν ο μοναδικός της φίλος και ο μοναδικός σύντροφος στη μοναχική της ζωή. Η κυρία Ε. γνώριζε πως έπασχε από σοβαρή ασθένεια, αλλά αρνιόταν θεραπεία μέχρι το τέλος, προσπαθώντας να εξασφαλίσει το μέλλον του Ρεξ.

Την προηγούμενη εβδομάδα και αφού είχε προσπαθήσει να βρει μία λύση στο πρόβλημα, έστω και προσωρινή, η κατάσταση της υγείας της επιδεινώθηκε σοβαρά και έπρεπε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο εσπευσμένα.

 

 

Την ώρα που το πλήρωμα του ΕΚΑΒ που την παραλάμβανε, φόρτωνε το φορείο στο ασθενοφόρο, ο Ρεξ προσπαθούσε με κάθε τρόπο να ανέβει μαζί της και χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια από τους γείτονες για να τον κρατήσουν μακριά από την καμπίνα.

Το ασθενοφόρο ξεκίνησε και ο Ρεξ έμεινε πίσω κλαίγοντας για ώρα σαν μωρό, στη μέση του δρόμου. Από εκείνη την ημέρα, δεν φεύγει από το πλατύσκαλο της εισόδου. Ακόμα και οι πιο αδιάφοροι γείτονες έχουν συγκινηθεί από την αφοσίωσή του και προσπαθούν να τον φροντίζουν.

 

 

Προσπάθειες που έγιναν να μεταφερθεί σε ασφαλή χώρο δεν απέδωσαν. Ο Ρεξ ήθελε να γυρίζει πάντα στην εξώπορτα του σπιτιού, που περιμένει να ανοίξει και να προβάλλει η κυρία Ε., που ήταν ο μοναδικός του άνθρωπος.

Όμως η κυρία Ε. δεν θα γυρίσει σύντομα και αν κάποια στιγμή επιστρέψει νικήτρια από τη μάχη που δίνει, δεν θα μπορεί να φροντίζει πλέον τον Ρεξ. Οι άνθρωποι που ανέλαβαν την φροντίδα του, μιλάνε με τα καλύτερα λόγια για τον μικρό πιστό φύλακα.

 

 

Η γειτόνισσα της κυρίας Ε., Ευα Κακατίδου, ήταν ένας από τους ανθρώπους που πρόσφερε απλόχερα την βοήθειά της από την πρώτη στιγμή. Φρόντισε άμεσα να έχει φαγητό και νερό ο Ρεξ, αν και όπως μας είπε, ο μικρός τρώει με δυσκολία, αφού το φαγητό μοιάζει να είναι το τελευταίο που τον απασχολεί.

Ωστόσο είναι ένας σκύλος με εξαίρετο χαρακτήρα, που παρ’ όλη την στεναχώρια του αυτές τις στιγμές, είναι φιλικός με όλους και δεν διαμαρτύρεται. Από την ημέρα που έμεινε μόνος η κυρία Κακατίδου, φρόντισε τις καθημερινές του ανάγκες, αλλά και την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη.

 

 

Όπως μας ανέφερε, ο Ρεξ είναι ένα υγιές σκυλί, έκανε όλα τα εμβόλια, είναι αποπαρασιτωμένος και έβαλε τσιπ ηλεκτρονικής σήμανσης. Ο χαρακτήρας του την έχει εκπλήξει, δεν έχει άσχημες αντιδράσεις και δείχνει ευγνωμοσύνη για το ενδιαφέρον που λαμβάνει.

Δυστυχώς οι συνθήκες δεν της επιτρέπουν να αναλάβει σε μόνιμη βάση τον Ρεξ. Έτσι ο μικρός, αν και έχει εξασφαλίσει τα απαραίτητα για την καθημερινή του επιβίωση, παραμένει άστεγος, μόνος και μελαγχολικός το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, αφού η «μαμά» του δεν είναι πλέον μαζί του.

 

 

Το καλύτερο θα ήταν να βρεθεί ένα στοργικό σπίτι που θα υιοθετήσει ή θα φιλοξενήσει τον Ρεξ μέχρι να βρεθούν οι ιδανικοί νέοι κηδεμόνες. Αυτό θα ήταν μία παρηγοριά και για την κυρία Ε., που δίνει μία κρίσιμη μάχη και μέχρι να πάει στο νοσοκομείο, το ζήτημα του Ρεξ ήταν αυτό που την απασχολούσε περισσότερο.

Ο Ρεξ ψάχνει έναν άνθρωπο που μπορεί να του προσφέρει για πάντα, την στοργή και την αγάπη που έχασε. Είναι ένα κοντό και μικρόσωμο ημίαιμο κοκόνι, 15 κιλών, μόλις 1,5 έτους, με γλυκό χαρακτήρα και πολύ καλή συμπεριφορά μέσα και έξω από το σπίτι.

 

 

Θα δοθεί (κατά προτίμηση σε περιοχές κοντά στην Καβάλα), με συμβόλαιο υιοθεσίας και πλήρως ενημερωμένο βιβλιάριο υγείας.

Το όνομα του σημαίνει «Βασιλιάς» και έτσι τον είχε η κυρία Ε. στη ζωή της. Αν ενδιαφέρεσαι πραγματικά να προσφέρεις στον Ρεξ όσα έχασε, επικοινώνησε με την κυρία Εύα Κακατίδου  με μήνυμα στο προφίλ Eva Kakatidou στο facebook.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις, σαν του Ρεξ, είναι να διαδίδουμε την είδηση. Αν όχι εμείς, τότε κάποιος άλλος μπορεί να του προσφέρει αυτό που έχει περισσότερο ανάγκη και αυτό είναι ένα σπίτι και η αγάπη, που του λείπει τόσο.

 

 

Πηγή:  http://www.mediamagazine.gr/