Ευγένιος Τριβιζάς: «Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ’ όσα θέλουμε να πιστεύουμε»

ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΜΙΛΟΥΝ
Typography

Αγαπημένος συγγραφέας όχι μόνο των παιδιών, αλλά και των μεγάλων. Κατανοητός, αληθινός και πολυγραφότατος. 

 

Διαβάζοντας στο διαδίκτυο, έπεσα πάνω σε μία πολύ εποικοδμητική συνέντευξη του Ευγένιου Τριβιζά και είπα να τη μοιραστώ μαζί σας. 

Ας ξεκινήσουμε με μια μεγάλη παρεξήγηση. Μεγάλη μερίδα του αναγνωστικού κοινού (ειδικά εκείνοι οι τρεις υπερήλικες στο πιο απομακρυσμένο χωριό της Πίνδου) νομίζουν ότι γράφετε βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά. Στην πραγματικότητα, τα βιβλία σας απευθύνονται σε μεγάλους, δίποδους και τετράποδους, ζώα που μιλούν, αντικείμενα που ζωντανεύουν και φιλικούς εξωγήινους.

 


Πότε αποφασίσατε ότι θέλετε να γράψετε για μικρότερους αναγνώστες και γιατί;

 

 Όλα άρχισαν όταν δύο πειρατές πήδηξαν από το παράθυρο στην κρεβατοκάμαρά μου και άρπαξαν τη γιαγιά μου και τη γυάλα με το χρυσόψαρο. Δεν ξέρω τι θα κάνατε εσείς στη θέση μου, αλλά εγώ τους ακολούθησα, με αποτέλεσμα να βρεθώ στο αμπάρι ενός πειρατικού καραβιού, το οποίο ήταν γεμάτο με κλεμμένο χαρτοπόλεμο. Όταν το πειρατικό καράβι βυθίστηκε στον Ωκεανό των Παφλασμών και με κατάπιε μια γαλάζια φάλαινα, άρχισα να γράφω για να περνάει η ώρα μου.

 

Λατρεύω μία από τις πρώτες σας ιστορίες, τον «Χιονάνθρωπο και το κορίτσι». Πόσο έχετε αλλάξει από την εποχή που το γράψατε;

O ήρωας της ιστορίας που αναφέρετε, ο Τουρτούρι ο χιονάνθρωπος, προσπαθώντας να πάει στον Βόρειο Πόλο για να κρατήσει την υπόσχεση που έδωσε στη Μαριάννα, το κορίτσι που τον έφτιαξε να μη λιώσει ποτέ, περνάει από τη Χώρα των Λασπανθρώπων, τη Χώρα των Ψωνιστών Ανθρώπων που τρελαίνονται να ψωνίζουν και τη Χώρα των Κανονικών Ανθρώπων που λατρεύουν τα κανόνια. Θέλω να πιστεύω ότι δεν έχω γίνει ακόμα ούτε Λασπάνθρωπος ούτε Ψωνιστός ούτε Κανονικός Άνθρωπος.

 

Είστε μέγας αρχιτέκτονας της γραφής του παραλόγου. Γιατί πιστεύετε ότι ενθουσιάζει τόσο τα παιδιά;

Επειδή προσφέρει την αίσθηση ότι όλα είναι δυνατά, ότι πάντα υπάρχει ελπίδα. Έχετε δοκιμάσει να γράψετε στα αγγλικά; – Μερικά βιβλία μου, όπως τα «Τα τρία μικρά λυκάκια» και ο «Πρίγκιπας Παμπερόνι», τα έχω γράψει απευθείας στα αγγλικά. (σ.σ.: Το 1993 «Τα τρία μικρά λυκάκια» –εκδ. PictureBooks– έφτασαν στη δεύτερη θέση των αμερικανικών παιδικών μπεστ σέλερ.) Από τους ήρωες που έχουν ξεπηδήσει από τη φαντασία σας λατρεύω τον Τουνελόδρακο και την Εβενίνα.

Εσείς μπορείτε να ξεχωρίσετε κάποιους;

Από τους πιο αγαπημένους μου ήρωες είναι ο Αχυρούλης, το σκιάχτρο που ονειρεύεται να πετάξει, από το βιβλίο «Το όνειρο το σκιάχτρου», η πριγκίπισσα Δυσκολούλα από το ομώνυμο βιβλίο, ο Θάνος το κολοκυθάκι από τη «Φρουτοπία», το Γκουντούν από τη σειρά «Η Χαρά και το Γκουντούν», ο Γουργουριστός από τα «Γουρουνάκια Κουμπαράδες» και η μάγισσα Φρικαντέλα Σαλμονέλα Στρυφνίνη από τη «Μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα».

 

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη του εδώ.