Η Ευσταθία τα λέει «ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ» στην Μαριάμ Νίκου

Πρόσωπο με πρόσωπο
Typography

Την αγαπώ, μ αρέσει πολύ ο τρόπος ερμηνείας στα τραγούδια της, μ αρέσει που δεν ακολουθεί αυτό το στυλάκι της μπάρμπυ καλλιτέχνιδος, μ αρέσει που ανεβαίνει στην σκηνή και αυτή γεμίζει από το ταλέντο της.

Νέο τραγούδι για την Ευσταθία, και ήταν δυνατόν να μην την πλησιάσω για να μιλήσουμε; Καθίσαμε σ ένα ζεστό χώρο του Χαλανδρίου, σ ένα μπαράκι όλο γούστο, το Dalton’s. Μόλις έφτασε με το κράνος της παραμάσχαλα, περιεργάστηκε  το χώρο και έδειξε ικανοποιημένη με την επιλογή μου. Ζεστός άνθρωπος που πλημμυρίζει απλότητα, χαμόγελο οικείο και κινήσεις τόσο ήρεμες, που νομίζεις ότι την γνωρίζεις χρόνια.

 

1)   Διάβασα ότι σπούδασες στην Θεολογική! Πώς το πήρες απόφαση να ασχοληθείς με το τραγούδι;

      Η θρησκεία σχετίζεται  με την τέχνη. Είναι αλληλένδετα, οπότε δεν νομίζω ότι κάνω κάτι εντελώς άσχετο από αυτό που σπούδασα. Aντιθέτως, νομίζω ότι με έχει βοηθήσει πολύ σε αυτό που είμαι τώρα. Η θεολογική μου έχει χαρίσει μια δεύτερη σκέψη, πίσω απ’ τα πράγματα.

      2) Η επαφή σου με την μουσική, πότε άρχισε;

       Η επαφή μου άρχισε από πολύ μικρή, όταν πήγαινα στο ωδείο και έκανα κλασσική μουσική. Μετά βρήκα τον δρόμο μου, μόνη μου, όπως κάνουν όλοι. Δηλαδή όταν θες να γράψεις, δεν σε βοηθάει ένα ωδείο σε αυτό. Ξεκίνησα να παίζω κλασσικό πιάνο, μετά στην εφηβεία έγραφα στίχους, έβαλα μουσική και επειδή δεν έβρισκα κάποιον να τα τραγουδήσει, το έκανα κι αυτό εγώ!

      3) Βρήκες εύκολη ανταπόκριση;

       Στις εταιρείες που πήγαινα από πολύ μικρή με δικά μου τραγούδια – τότε θυμάμαι ήμουν συνεχώς με μια κασέτα στο χέρι – άφηνα τις κασέτες, μα δεν έβρισκα ανταπόκριση. Όμως, για καλή μου τύχη, κάποια στιγμή βρέθηκε ένας  άνθρωπος που πίστεψε σ’ εμένα και μου έκανε συμβόλαιο στην Warner, ο Ίωνας Σταμπουλής, ο τότε διευθυντής της Warner. Ήταν μάλλον ο μόνος, που μέχρι τότε δεν είχε τα κλισέ προβλήματα του στυλ: «πού θα εντάξουμε το προϊόν»!

        4) Μόνη σου το κυνήγησες δηλαδή; Δεν είχες manager ή εταιρείες από πίσω σου;

       Συνήθως στην αρχή, όλα τα κάνεις μόνος σου! Μετά όταν «αρπάζει φωτιά» το πράγμα, όλοι θέλουν να βοηθήσουν με κάποιο τρόπο! Και γενικώς στην Ελλάδα έτσι γίνεται, δεν υπάρχει κάποιος manager από πίσω. Αυτό που λέμε «πιάνουμε έναν άνθρωπο και τον φτιάχνουμε από την αρχή» είναι πολύ σπάνιο. Βέβαια, απ’ την άλλη, ένας αληθινός καλλιτέχνης δεν «κατασκευάζεται», απλά βοηθείται και στηρίζεται.

       5) Έχεις κάνει τρανταχτές συνεργασίες. Κραουνάκης, Πλιάτσικας, Ζουγανέλης, Τσανακλίδου, Μιχάλης Δέλτα. Είναι μεγάλα ονόματα. Τι έχεις να πεις για όλες αυτές τις συνεργασίες; Τι σου έχει μείνει από όλο αυτό;

        Ήταν ωραίες συνεργασίες, έχω πάρει πολύ καλά πράγματα που τα χρησιμοποιώ και τώρα, διαφορετικά το κάθε ένα. Ας πούμε, από την Τάνια Τσανακλίδου πήρα πολλά πράγματα ως εκφραστικά μέσα επί σκηνής, γιατί είναι θεά και είναι σπουδαία θεατρίνα.  

      6) Δύο φορές έχω δει καλλιτέχνες πάνω στην σκηνή κι έχω κλάψει. Η μία ήταν με την Τάνια Τσανακλίδου και η άλλη η Αρλέτα, όταν είχε ανέβει στην σκηνή μαζί με τον Λάκη Παπαδόπουλο, τότε πλάνταξα!

        Εγώ πλαντάζω εδώ και χρόνια… Μου αρέσει πάρα πολύ η Αρλέτα και μπορώ να πω, ότι έχω επηρεαστεί κιόλας, ο τρόπος που τραγουδάω έχει στοιχεία… αρλετίστικα.

       7) Έχεις κάτι το ιδιαίτερο, δηλαδή οι στίχοι σου και η μουσική σου είναι ιδιαίτεροι, και ούτε εγώ μπορώ να τους εντάξω σε ένα «στυλ»! Δεν μπορώ να πω είσαι rock, είσαι pop, είσαι έντεχνη.

        Αν είναι απαραίτητο να ενταχθούμε κάπου, εγώ θα έλεγα ότι είμαι pop και είμαι απενοχοποιημένη ως προς αυτό. Δεν θεωρώ την pop κάτι κακό, κι ούτε με τρομάζει αυτού του είδους η ελαφρότητα… Πιστεύω ότι η pop αποτελεί ένα ευρύτατο φάσμα μουσικής, από τους Beatles μέχρι τον Ρακιτζή. Είναι πολλές και οι φορές που με έχουν πει και έντεχνη, αλλά εγώ λέω ότι είμαι pop και ξεμπερδεύω!

        8) Στα περισσότερα τραγούδια, δικοί σου δεν είναι οι στίχοι ;

       Ναι, στα περισσότερα, εκτός από κάποια τραγούδια στα οποία στίχους μού έχει γράψει ο σταθερός και εκλεκτός μου συνεργάτης Θανάσης Βούτσινος. Το καινούργιο κομμάτι μου με τον τίτλο «Διακρτικά» είναι γραμμένο απ’ τα χεράκια του και σε μουσική δική μου.

       9) Είχες κυκλοφορήσει και ένα βιβλίο;

       Είχα κυκλοφορήσει ένα βιβλίο, σα να ήξερα ότι έκλεισε ο κύκλος των δίσκων, σαν να το διαισθάνθηκα, και κυκλοφόρησα ένα βιβλίο με τους στίχους μου. Και για μένα το ζητούμενο είναι να βγάλω έναν δίσκο, που να ακούγεται από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τραγούδι, να αξίζει τα λεφτά του δηλαδή.

 
 
 
 
 

       10) Είναι βιωματικά τα τραγούδια σου ;

        Κάποια είναι προσωπικά βιωματικά, αλλά όλα είναι βιωματικά ως προς την εμπειρία στις ξένες ανθρώπινες ιστορίες, δηλαδή όταν έρχεται κάποιος και μου διηγείται κάτι, είναι σαν να το βιώνω εγώ, γιατί  περνάει από το δικό μου φίλτρο.

         11) Έρωτας που να σ’ έχει σημαδέψει και να γράψεις κάτι γι’ αυτό ;

         Ναι, έχω γράψει. Για την ερωτική μοναξιά ας πούμε, που διαφαίνεται στην «Δεισδαιμόνα» ,αν έχεις ακούσει. Είναι και από τα πρώτα μου κιόλας κομμάτια.

         12) Ασχολήθηκες με τραγούδια δεκαετίας όπως του ’30, ’40, ’50 και συνεργάστηκες και με την Άννα Φόνσου;

      Ναι ,συνεργάστηκα με την Άννα πέρυσι, ανεβάσαμε μια παράσταση στο Badminton. Η Άννα είναι φοβερός άνθρωπος και ηθοποιός, και θυμάμαι γελάσαμε και πολύ στις πρόβες.  Εμένα μου αρέσει το ελαφρύ τραγούδι και αισθάνομαι πολύ οικεία με αυτό. Σαν να το έχω ζήσει και το έχω ακούσει απ’ όταν πρωτοεμφανίστηκε, δεν ξέρω, ίσως στην προηγούμενή μου ζωή προφανώς! Κι ενώ οι στίχοι του είναι άμεσοι και ταυτόχρονα μπορεί να είναι πιο λυρικοί, οι μελωδίες τους είναι υπέροχες, και μου αρέσει πολύ που έχουν και υπέροχες τζαζ αποχρώσεις.

          13) Το ξέρεις ότι έχεις χαρακτηριστεί μια από τις σπουδαίες Ελληνίδες τραγουδοποιούς;

         Ναι, και χαίρομαι γι’ αυτό… Βέβαια, την τελευταία λέξη την έχει ο χρόνος. Αν και τι θα μείνει απ’ όλα αυτά....

        14) Ένιωσες ποτέ να «καβαλάς το καλάμι» ;

         Όχι, ποτέ δεν έχω νιώσει κάτι τέτοιο. Δεν γνωρίζω καν τι σημαίνει αυτό! Για μένα είναι σχετικό. Μπορεί κάποιος, βέβαια, να με κατηγορήσει γι’ αυτό, αν π.χ. δεν κάνω παρέα μαζί του και να πει δυσαρεστημένος ότι «Ναι, η Ευσταθία καβάλησε το καλάμι.» Αλλά αυτό θα γινόταν έτσι κι αλλιώς, να μην κάνω παρέα με κάποιον, για τον οποιοδήποτε λόγο. Άλλωστε στην ζωή κάποιες φορές αφήνουμε ανθρώπους πίσω μας και αυτό θα πει «εξέλιξη». Με άλλους συναντιόμαστε και με άλλους πάμε παράλληλα, οπότε λογικό είναι να τύχει να μην κάνω παρέα με κάποιον. Τώρα, όποιος θεωρήσει ότι έχω καβαλήσει το καλάμι, είναι δικαίωμά του.

         15) Κάνεις όνειρα, όπως παράδειγμα, «στα πενήντα μου θέλω να έχω αυτό και στα 60 κάτι άλλο», κ.λ.π. ;

         Κοίταξε, δεν έχω στόχους τέτοιου είδους, το μόνο που θέλω είναι να είμαι χαρούμενη, υγιής, να ζω την στιγμή μου και να έχω μία πλήρης συνείδηση  της ύπαρξής μου. Αυτό θέλω!

          18) Η ευτυχία για σένα τι είναι ;

       Ευτυχία είναι η χαρά της στιγμής. Αυτό που λέμε η αυθεντική χαρά, η χαρά της ύπαρξης. 

        Αυτή ήταν η Ευσταθία, με παράξενο ίσως όνομα για καλλιτέχνη, παράξενη και ιδιόμορφη και η φωνή της. Μία φωνή που σίγουρα μόλις την ακούσεις, καταλαβαίνεις και την ερμηνεύτρια. Την ευχαριστώ από καρδίας για την ώρα που διέθεσε για να μιλήσουμε, για την χαλαρότητα της, για τον σεβασμό της, την ευχαριστώ επίσης που μπορεί και εμπνέεται τόσο όμορφα τραγούδια κι έχω υλικό να παίζω κι εγώ στις ραδιοφωνικές μου εκπομπές.